6 Nisan 2010 Salı


bugün, dünden farkla tüm gün evdeydim; hani kapıdan adımımı atmadım derler ya, aynen öyle- hani bize paskalya diye bu haftayı tatil ettiler ya, sagolsunlar, yani gözümde bitiş günü o kadar yakın. yine de nefes aldım sanırım-yalan! cok calıstıgımdan, yoruldugumdan, hırsımdan degil: tembelligimden. "biryere varma dinamigi"mi bazen tabiri caizse sikmek istiyorum. naptım ki ben? ne yapıyorum?bu günler gecmeli, intihar sebebi. sylvia plath olmalıydım.


bir kadın kısık sesle konuşuyorsa birşey istiyor demektir. sesini yükseltiyorsa bilin ki istediğini elde edememiştir.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder